Met satéprikker en inkt

Alweer een druk dagje vandaag. Eerst fysio gehad en daarna moest ik vanmiddag weer naar het ziekenhuis, naar de afdeling Radiotherapie. Had eerst een afspraak met een radiologe die me via een soort powerpoint liet zien hoe de bestraling in z’n werk zou gaan. Hoewel mensen hier misschien wel baat bij hebben vond ik het vooral slaapverwekkend. Ieder knopje en dingetje in de bestralingskamer werd me uitgelegd via beelden. Drie kwartier later was de uitleg dan eindelijk klaar. Ik begrijp niet waarom er zoveel uitgelegd wordt voor zo’n bestraling. Voordat ik de chemo’s kreeg werd me ook niet in powerpoint ieder detail uitgelegd. De uitleg had ook prima in een paar minuten gekund in de bestralingskamer zelf. Na deze uitleg moest ik weer in de wachtkamer gaan zitten voor ik opgehaald werd voor de CT-scan. In de wachtkamer was de gemiddelde leeftijd zo’n 70 jaar, gokte ik. Er kwam een oude vrouw naast me zitten die vertelde dat ze eigenlijk een kwartier te vroeg was. Tja.. Tien minuten later dan gepland werd ik opgehaald. Moest me uitkleden en op de tafel van de CT-scan gaan liggen. Wat een harde tafel was dat. In m’n gedachten voelde ik alles zeer doen zodra ik weer van de tafel af zou mogen. En koud dat het was.. brrr. Had moeite m’n lijf daardoor helemaal te ontspannen. M’n armen moest ik t.h.v. m’n oren achterover in een steun leggen. Na veel passen en meten van de 4 artsen, die blijkbaar nodig waren, bleek uiteindelijk dat ik goed lag. Toen kon het aftekenen beginnen. Gewapend met een lange satéprikker en potje inkt gingen ze te werk. Toen ze klaar waren moest ik oefenen met m’n adem in te houden. Er werd een frame aan de tafel geschroefd waar een grote pin in het midden zat. Tijdens het inademen moest ik die met m’n borstkas aanraken, om zeker te weten dat ik diep genoeg in ademde. Dit zal ook gebruikt gaan worden tijdens de bestraling. Ook dan zal ik steeds gedurende ca 15 seconden m’n adem in moeten houden. Ik moest 2 keer door de CT, waarvan de eerste keer met gewoon door ademen en de tweede keer met m’n adem vast te houden. Ook daarna werden de inktpotjes weer tevoorschijn getoverd om nog meer lijnen aan te brengen. Het klinkt allemaal als een hoop gedoe en zo voelde dat ook. M’n borstkas en oksel zitten nu onder de lijnen die 5 weken moeten blijven zitten. Ik was blij toen het klaar was. Toen waren we ook dik drie kwartier verder.

Mijn eerste bestraling staat gepland voor volgende week donderdag. Omdat de huid geïrriteerd kan raken van de bestralingen zou het verstandig zijn om ongeparfumeerde talkpoeder aan te schaffen. Verder mag ik geen zalf of iets dergelijks gebruiken. Ik zal daar maar braaf naar luisteren. Al met al was het een vermoeiende dag. Denk zomaar dat ik vanavond weer op tijd op bed zal liggen.


Reacties

Met satéprikker en inkt — 1 reactie

  1. Hallo Esther,wat een gedoe allemaal zeg.
    klinkt wel erg overdreven die uitleg,als of je het apparaat zelf moet gaan bedienen.Heb horen zeggen dat die puntjes getatoeerd worden ,is bij jou dus niet?Gewoon een soort viltstift?Dat is wel fijn dan.
    Wens je weer veel sterkte met het vervolg trajekt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>